(for English, scroll down)
hallo iedereen. Ik ben ondertussen een kleine week in Cochabamba geweest. Eigenlijk niet veel over te vertellen. Goed gegeten, leuk nederlands koppel tegengekomen. Veel mate gedronken! Vanaf daar heb ik de bus genomen naar dit plaatsje, aan de kust van lago Titicaca. De bedoeling was van hier een mooie zeilboot te huren en een weekje lago Titicaca te bevaren. Soijtig genoeg is hier de mogelijkheid niet om dergelijke boten te huren. Ze hebben wel van die kleine schuitjes met een zeiltje, maar niks om echt weg te trekken. Maar het positieve is wel dat er morgen een of ander feest is. Waarom precies weet ik niet, maar het heeft iets te maken met 3 mei.... Bovendien zit ik hier vlakbij Isla del sol en Isla de la luna, de geboorteplaats van de Incagodsdienst. Moet dus zeker de moeite waard zijn om dat eens te gaan bezoeken hoewel dat voor overmorgen zal zijn. Ik zal er achteraf wel eens iets over schrijven.
Chau chau!
Hello world. By now I've been a little under a week in Cochabamba. Not much to tell about that place. For the first time in Bolivia I had some great food. I've also met a nice Dutch coupple and drank a lot of mate. Than I took the bus to Copacabana, at the shore of lago Titicaca. I wanted to rent a sailing boat here and explore the lake like that, but that seems to be impossible. On the other hand, there is a festival here tomorrow, something to do with the third of may.... Also very close to here there are the Isla del sol and the Isla de la luna. Wich are the birthplaces of inca religion. Worth checking out i think. Afterwards i'll tell you the story
chau chau
Wim
Friday, May 04, 2007
Wednesday, April 25, 2007
Leaving Oruro
(for English, scroll down)
He he, het is zo ver. Ik heb een busticket voor morgenvroeg, dus morgen in de namiddag ben ik in Cochabamba.
I'm leaving tomorrow, I've got a bus ticket for the morning bus. I'll be in Cochabamba in the afternoon.
Cheers, Wim
He he, het is zo ver. Ik heb een busticket voor morgenvroeg, dus morgen in de namiddag ben ik in Cochabamba.
I'm leaving tomorrow, I've got a bus ticket for the morning bus. I'll be in Cochabamba in the afternoon.
Cheers, Wim
Tuesday, April 24, 2007
weer vast / stuck again
(for English, scroll down)
Heydiehey, jullie gaan er om lachen, maar ik zit weer eens vast. Ik ben dus nog altijd in Oruro. Ik was van plan om vanaf hier naar Cochabamba te fietsen, maar de gezondheid laat dat voorlopig nog altijd niet toe. Ik heb geen enkel probleem om door de stad te lopen, maar om te gaan fietsten is het nog altijd niet op punt. Vandaar dat ik dus gisteren maar eens naar de busterminal was gegaan om mij een busticket te bemachtigen. Nu dat blijkt op dit moment gemakkelijker gezegd dan gedaan. Om een of andere reden heeft de kledingindustrie hier het land platgelegd en blokkades opgericht tussen hier en het noorden. Feitelijk hebben ze door drie kruispunten te belegeren zowat het (nationale) vervoer in heel het land platgelegd. Bijgevolg geen bussen richting La Paz of Cochabamba. De mensen hier verzekeren mij dat het morgen wel over zal zijn, wat in realiteit betekent dat het heel misschien overmorgen opgelost is. Nu ik kan natuurlijk wel weer terug naar het zuiden trekken, maar daar heb ik weinig zin. Zoals typisch is voor een reis als deze is het allemaal maar over je heen te laten komen en er in te berusten. Bij deze rust en berust ik. Wanneer ik vertrek is dus nog een groot vraagteken.
Groetjes
Hi, I've got a little joke for you guys. What does a Belgian cyclist do if there's no possibility to cycle and the country is being blockaded by strikers?? Update his blog!! Well it pretty much means I'm stuck again. No health to cycle and no running public transport. The strikes have something to do with the second hand clothes market ruining the lives of the local textile fabricators. By simply occupying three main crosspoints, they managed to lay the long distance transport in this country on it's back. Depending on how you look at it, you could call that art! On the bright sight, I can updat my blog with more nonsence. Some local people have assured me that the strikes will defenitely be over tomorrow, but in this country that means that they might possible maybe be over the day after tomorrow. So when I finally can leave is as much a mistery to me as it is to you. I'll let you know though!!
Cheers,
Wim
Heydiehey, jullie gaan er om lachen, maar ik zit weer eens vast. Ik ben dus nog altijd in Oruro. Ik was van plan om vanaf hier naar Cochabamba te fietsen, maar de gezondheid laat dat voorlopig nog altijd niet toe. Ik heb geen enkel probleem om door de stad te lopen, maar om te gaan fietsten is het nog altijd niet op punt. Vandaar dat ik dus gisteren maar eens naar de busterminal was gegaan om mij een busticket te bemachtigen. Nu dat blijkt op dit moment gemakkelijker gezegd dan gedaan. Om een of andere reden heeft de kledingindustrie hier het land platgelegd en blokkades opgericht tussen hier en het noorden. Feitelijk hebben ze door drie kruispunten te belegeren zowat het (nationale) vervoer in heel het land platgelegd. Bijgevolg geen bussen richting La Paz of Cochabamba. De mensen hier verzekeren mij dat het morgen wel over zal zijn, wat in realiteit betekent dat het heel misschien overmorgen opgelost is. Nu ik kan natuurlijk wel weer terug naar het zuiden trekken, maar daar heb ik weinig zin. Zoals typisch is voor een reis als deze is het allemaal maar over je heen te laten komen en er in te berusten. Bij deze rust en berust ik. Wanneer ik vertrek is dus nog een groot vraagteken.
Groetjes
Hi, I've got a little joke for you guys. What does a Belgian cyclist do if there's no possibility to cycle and the country is being blockaded by strikers?? Update his blog!! Well it pretty much means I'm stuck again. No health to cycle and no running public transport. The strikes have something to do with the second hand clothes market ruining the lives of the local textile fabricators. By simply occupying three main crosspoints, they managed to lay the long distance transport in this country on it's back. Depending on how you look at it, you could call that art! On the bright sight, I can updat my blog with more nonsence. Some local people have assured me that the strikes will defenitely be over tomorrow, but in this country that means that they might possible maybe be over the day after tomorrow. So when I finally can leave is as much a mistery to me as it is to you. I'll let you know though!!
Cheers,
Wim
Thursday, April 19, 2007
Oruro
(for English, scroll down)
Hallo iedereen,
ik ben ondertussen sinds zondagochtend in Oruro, zo'n 200km ten zuiden van La Paz. Ik had graag wat vroeger een update op de blog gezet, maar dit is de eerste keer dat ik kan inloggen op de bloggersite. Ik had hier eigenlijk donderdag moeten aankomen, maar blijkbaar ging het Boliviaanse eten daar niet mee akkoord. Vandaar dat ik woensdagmiddag en donderdag in bed heb doorgebracht. De eerstvolgende trein was op zaterdag en daar heb ik dan ook maar gebruik van gemaakt. Mijn bevindingen van Oruro zijn niet echt fantastisch. Het is eigenlijk niet zo verschillend van Tupiza. Het is alleen net wat groter. Er zijn hier, naar goede Boliviaanse gewoonte bv. geen supermarkten te vinden. Zowat de hele stad bestaat uit residentiële gebouwen, afgewisseld met het occasionele overheidsgebouw of kleine zelfstandige onderneming. Het is dan ook steeds een hele opgave ergens een koud drankje te vinden. Steeds meer krijg ik de indruk dat het hier de gewoonte is van het eten koud en de drank warm te serveren. Verder ga ik over het eten niet uitbreiden, want eerlijk gezegd valt er niet veel positiefs te melden. Eigenlijk is het enige enigszins interessante in de stad de markt. Het is een markt waar zowat alles te vinden is, van allerlei eetkraampjes tot cosmetica tot kleding en electronica, noem maar op. Eigenlijk was ik van plan vandaag terug de fiets op te kruipen en richting Cochabamba te fietsen, ook zo'n 200km hier vandaan. Echter wederom gaat mijn lichaam hier niet echt mee akkoord. Ik blijk nogal een serieuze verkoudheid opgelopen te hebben die mijn neus volledig op slot gedaan heeft. En aangezien ik hier op toch een kleine 4000m hoogte zit en zuurstof niet echt in volle getale aanwezig is, limiteert dit enigszins de mogelijkheid om mijn lichaam ten volle te benutten, iets wat toch wel essentieel is als je op deze hoogte en op de Boliviaanse wegen wil fietsen. Ik ga hier dus blijven tot de medische kwaaltjes tot het verleden behoren. Ik hoop dus dat ik morgen kan vertrekken, hoewel ik dat natuurlijk pas morgen echt kan zeggen. Naar wat ik gehoord heb moet Cochabamba een interessantere stad zijn met beter eten. Heel veel vertrouwen heb ik er niet in, maar we zullen wel zien. Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte.
Met verstopte neus zeg ik jullie: chau!!
Hello everybody,
I've been in Oruro since sunday. I would have liked to update the blog somewhat earlier, but up untill now I wasn't able to log in into the blogger site. I should have arrived here thursday morning, but somehow the Bolivian food didn't quite agree with that. So I spent wednesday and thursday in bed. The next train was on saterday and I'm happy to say I was on that one. The impression I've got from Oruro isn't really all that impressive. Actually there's little difference with Tupiza. Ofcourse it is bigger, but it still lives up to the basic Bolivian rules. There are no supermarkets, most of the houses are eighter residential or give home to small businesses. With the occasional exception of a coverment institution or a school. It seems to be quite a task to find a cold drink here and I get more and more the impression that it is the custom here to serve the food cold and the drinks warm. And that's pretty much all I'm gonna say about the food, cos the quality is actually quite poor. The only thing that's relatively interesting is the marketplace they have here, where, as it was in Tupiza, you can pretty mind find everything, most importantly for me, cheap food. My plan was actually to leave the city today and cycle up to Cochabamba a little over 200km away. Yet once again my body didn't quite agree with that as I'm stuck with quite a serious cold which blocks my nose completely. And as I am at about 4000m of altitud, oxygen is not a luxury, especially if you want to cycle at that altitud over the Bolivian roads. So I'm pretty much stuck here untill I can breath again. Which I hope will be tomorrow, but I can't be sure of that. What ever happens, I will keep you posted.
With a stuffed nose, I say to you: chau!
Wim
Hallo iedereen,
ik ben ondertussen sinds zondagochtend in Oruro, zo'n 200km ten zuiden van La Paz. Ik had graag wat vroeger een update op de blog gezet, maar dit is de eerste keer dat ik kan inloggen op de bloggersite. Ik had hier eigenlijk donderdag moeten aankomen, maar blijkbaar ging het Boliviaanse eten daar niet mee akkoord. Vandaar dat ik woensdagmiddag en donderdag in bed heb doorgebracht. De eerstvolgende trein was op zaterdag en daar heb ik dan ook maar gebruik van gemaakt. Mijn bevindingen van Oruro zijn niet echt fantastisch. Het is eigenlijk niet zo verschillend van Tupiza. Het is alleen net wat groter. Er zijn hier, naar goede Boliviaanse gewoonte bv. geen supermarkten te vinden. Zowat de hele stad bestaat uit residentiële gebouwen, afgewisseld met het occasionele overheidsgebouw of kleine zelfstandige onderneming. Het is dan ook steeds een hele opgave ergens een koud drankje te vinden. Steeds meer krijg ik de indruk dat het hier de gewoonte is van het eten koud en de drank warm te serveren. Verder ga ik over het eten niet uitbreiden, want eerlijk gezegd valt er niet veel positiefs te melden. Eigenlijk is het enige enigszins interessante in de stad de markt. Het is een markt waar zowat alles te vinden is, van allerlei eetkraampjes tot cosmetica tot kleding en electronica, noem maar op. Eigenlijk was ik van plan vandaag terug de fiets op te kruipen en richting Cochabamba te fietsen, ook zo'n 200km hier vandaan. Echter wederom gaat mijn lichaam hier niet echt mee akkoord. Ik blijk nogal een serieuze verkoudheid opgelopen te hebben die mijn neus volledig op slot gedaan heeft. En aangezien ik hier op toch een kleine 4000m hoogte zit en zuurstof niet echt in volle getale aanwezig is, limiteert dit enigszins de mogelijkheid om mijn lichaam ten volle te benutten, iets wat toch wel essentieel is als je op deze hoogte en op de Boliviaanse wegen wil fietsen. Ik ga hier dus blijven tot de medische kwaaltjes tot het verleden behoren. Ik hoop dus dat ik morgen kan vertrekken, hoewel ik dat natuurlijk pas morgen echt kan zeggen. Naar wat ik gehoord heb moet Cochabamba een interessantere stad zijn met beter eten. Heel veel vertrouwen heb ik er niet in, maar we zullen wel zien. Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte.
Met verstopte neus zeg ik jullie: chau!!
Hello everybody,
I've been in Oruro since sunday. I would have liked to update the blog somewhat earlier, but up untill now I wasn't able to log in into the blogger site. I should have arrived here thursday morning, but somehow the Bolivian food didn't quite agree with that. So I spent wednesday and thursday in bed. The next train was on saterday and I'm happy to say I was on that one. The impression I've got from Oruro isn't really all that impressive. Actually there's little difference with Tupiza. Ofcourse it is bigger, but it still lives up to the basic Bolivian rules. There are no supermarkets, most of the houses are eighter residential or give home to small businesses. With the occasional exception of a coverment institution or a school. It seems to be quite a task to find a cold drink here and I get more and more the impression that it is the custom here to serve the food cold and the drinks warm. And that's pretty much all I'm gonna say about the food, cos the quality is actually quite poor. The only thing that's relatively interesting is the marketplace they have here, where, as it was in Tupiza, you can pretty mind find everything, most importantly for me, cheap food. My plan was actually to leave the city today and cycle up to Cochabamba a little over 200km away. Yet once again my body didn't quite agree with that as I'm stuck with quite a serious cold which blocks my nose completely. And as I am at about 4000m of altitud, oxygen is not a luxury, especially if you want to cycle at that altitud over the Bolivian roads. So I'm pretty much stuck here untill I can breath again. Which I hope will be tomorrow, but I can't be sure of that. What ever happens, I will keep you posted.
With a stuffed nose, I say to you: chau!
Wim
Wednesday, April 11, 2007
Leaving Tupiza
(for English, scroll down)
Kiekeboe, eindelijk is het zo ver. Ga eindelijk uit dit godvergeten oord vertrekken. Ben het al een paar dagen aan't proberen, maar vanavond heb ik mijn trein. En die neemt me helemaal mee tot zo ongeveer een 200km ten zuiden van La Paz, naar Oruro. Een nachttrein, zodat ik morgenvroeg zou moeten aankomen. Ik heb totaal geen idee wat voor stad het is, of wat er te doen is, maar dat is nu eenmaal waar de trein naartoe gaat, en het is op de weg naar La Paz. Dus OK. We zien wel. Groetjes!!
Haidiho, finally, finally, I'm gonna leave this godforsaken hellhole. I've been here way to long. Tonight I've got the train to Oruro, 200km south of La Paz. No idea if there's something to do over there, but we'll see. It's the nighttrain, so I will be arriving tomorrow morning. It's on the way to La Paz, so a waist of time it won't be. I'll let you know....
besitos!!!
Kiekeboe, eindelijk is het zo ver. Ga eindelijk uit dit godvergeten oord vertrekken. Ben het al een paar dagen aan't proberen, maar vanavond heb ik mijn trein. En die neemt me helemaal mee tot zo ongeveer een 200km ten zuiden van La Paz, naar Oruro. Een nachttrein, zodat ik morgenvroeg zou moeten aankomen. Ik heb totaal geen idee wat voor stad het is, of wat er te doen is, maar dat is nu eenmaal waar de trein naartoe gaat, en het is op de weg naar La Paz. Dus OK. We zien wel. Groetjes!!
Haidiho, finally, finally, I'm gonna leave this godforsaken hellhole. I've been here way to long. Tonight I've got the train to Oruro, 200km south of La Paz. No idea if there's something to do over there, but we'll see. It's the nighttrain, so I will be arriving tomorrow morning. It's on the way to La Paz, so a waist of time it won't be. I'll let you know....
besitos!!!
Sunday, April 08, 2007
Feliz Pascua
(for English, scroll down)
Hallo iedereen,
wel, ik heb dan wel enkele (al zeg ik het zelf) indrukwekkende fotootjes op de blog gezet, maar veel uitleg heb ik jullie er nog niet bij gegeven. Dat zal ik dan maar bij deze doen. Toen ik de grens ben overgestoken ben ik een dagje in het grensstadje blijven, gewoon om een beetje het gevoel voor Bolivia te krijgen. De volgende dag ben ik dan maar naar Tupiza gefietst, zo een kleine 95 km verder over ongetwijfeld de slechtste weg die ik tot nu toe bereden heb. Vanaf Tupiza organiseren ze excursies van vier dagen richting de grootste zoutvlakte ter wereld, nl. die van Uyuni. Een dagje later dus met 6 de jeep in en een excursie van 4 dagen. Ons groepje bestond uit twee jeeps, met een zeer internationaal gezelschap. Veel in de jeep zitten, maar steeds met indrukwekkende landschappen. En elke avond een klein feestje, vooral de tweede nacht toen een van de Argentijnsen jarig was. Luidkeels roepen, zingen en uiteraard een pintje (of 2) drinken. Toen heb ik dus eindelijk de tekst van 'La cucaracha' geleerd. Dus voor jullie allen:
la cucaracha (2x), ya no puede caminar, porque le falta, porque no tiene, marihuana par fumar!!!
of officieel, het laatste stukje: dos patitas par atras, maar de eerste versie is net iets leuker.
Jullie kunnen je dus wel voorstellen dat het alles een zeer leuk tripje was. Eenmaal terug in Tupiza heb ik dan een 5-daagse paardentrip gemaakt. Enkel ik met mijn persoonlijke gids (Hugo). En hoewel het minstens 15 jaar geleden was dat ik nog eens op een paard gezeten had, viel het allemaal nog erg goed mee. Na een paar uurtjes gewenning gingen we al weer volle gallop. En dat in een zeer indrukwekkend landschap, redelijk dicht bij de plaats waar Butch Cassidy and the Sundance Kid neergeschoten zijn. De eerste twee dagen lichtjes pijn aan het achterste, maar het lichaam past zich gelukkig redelijk snel aan.
Eenmaal terug in Tupiza bleek dat deze twee excursies toch wel zo ongeveer heel mijn geld hadden opgesnoept dat ik aan de grens had afgehaald en wat bleek, met mijn kaart kan ik hier in Tupiza geen geld afhalen. Enige optie was dus even de bus pakken, terug naar de grensstad, geld afhalen en weerkeren. 4 uur in de bus zitten, enkel en alleen om 'flappen te tappen' (Ergens moet Delft toch haar indruk achterlaten hihi). In ieder geval een unicum in mijn leven. Ondertussen was het al witte donderdag en begon de stad zich stilletjesaan aan't opmaken voor het paasfeest. Dus ik heb maar besloten tot vandaag te blijven, eens kijken hoe ze hier Pasen vieren en morgen verder te trekken. Zo, nu zijn jullie weer op de hoogte.
Besitos, Wim
Hola todos,
I've put some nice pic on the blog, but I didn't give any info or explination with them, so I'll do that right now. After crossing the border, I stayed in the bordertown for a day, yust to get a feeling of the 'new' countrty'. A day later I cycled towards Tupiza over the worst roads I've encountered so far. Arriving here, I booked a 4 day jeep excursion to the biggest salt flat in the world. With a very international group of 12 we took two jeeps through some breathtaking landscapes, saw flamengos and coloured lagunes. And ofcourse at night, we had a few little parties (hey, you all know me....) Especially the second night, with the birthday of one of the Argentinian girls we had a blast singin on the top of our voices amongst other songs 'La cucaracha' (for the lyrics, see the dutch version). All in all a lot of fun.
Once back in Tupiza, I diceded to go on a 5 day horsetrip. Yust me and my guide. And although it had been more than 15 years that I've been on the back of (or even near) a horse it all came back very quickly. So at the end of the first day, we were galloping into the town we would spend the night. When returning to Tupiza after those five days, I saw that I've pretty much spend the money I had and appearantly, i couldn't get some money in this town. So no other option than take the bus back to the bordertown, yust to get some money. A 4 hour bus ride yust to get money, a first in my life. By then the preparations for easter became obvious all over town, so i decided to stay here untill today. Tomorrow I'm gone. Well, that's the update.
Besitos, Wim
Hallo iedereen,
wel, ik heb dan wel enkele (al zeg ik het zelf) indrukwekkende fotootjes op de blog gezet, maar veel uitleg heb ik jullie er nog niet bij gegeven. Dat zal ik dan maar bij deze doen. Toen ik de grens ben overgestoken ben ik een dagje in het grensstadje blijven, gewoon om een beetje het gevoel voor Bolivia te krijgen. De volgende dag ben ik dan maar naar Tupiza gefietst, zo een kleine 95 km verder over ongetwijfeld de slechtste weg die ik tot nu toe bereden heb. Vanaf Tupiza organiseren ze excursies van vier dagen richting de grootste zoutvlakte ter wereld, nl. die van Uyuni. Een dagje later dus met 6 de jeep in en een excursie van 4 dagen. Ons groepje bestond uit twee jeeps, met een zeer internationaal gezelschap. Veel in de jeep zitten, maar steeds met indrukwekkende landschappen. En elke avond een klein feestje, vooral de tweede nacht toen een van de Argentijnsen jarig was. Luidkeels roepen, zingen en uiteraard een pintje (of 2) drinken. Toen heb ik dus eindelijk de tekst van 'La cucaracha' geleerd. Dus voor jullie allen:
la cucaracha (2x), ya no puede caminar, porque le falta, porque no tiene, marihuana par fumar!!!
of officieel, het laatste stukje: dos patitas par atras, maar de eerste versie is net iets leuker.
Jullie kunnen je dus wel voorstellen dat het alles een zeer leuk tripje was. Eenmaal terug in Tupiza heb ik dan een 5-daagse paardentrip gemaakt. Enkel ik met mijn persoonlijke gids (Hugo). En hoewel het minstens 15 jaar geleden was dat ik nog eens op een paard gezeten had, viel het allemaal nog erg goed mee. Na een paar uurtjes gewenning gingen we al weer volle gallop. En dat in een zeer indrukwekkend landschap, redelijk dicht bij de plaats waar Butch Cassidy and the Sundance Kid neergeschoten zijn. De eerste twee dagen lichtjes pijn aan het achterste, maar het lichaam past zich gelukkig redelijk snel aan.
Eenmaal terug in Tupiza bleek dat deze twee excursies toch wel zo ongeveer heel mijn geld hadden opgesnoept dat ik aan de grens had afgehaald en wat bleek, met mijn kaart kan ik hier in Tupiza geen geld afhalen. Enige optie was dus even de bus pakken, terug naar de grensstad, geld afhalen en weerkeren. 4 uur in de bus zitten, enkel en alleen om 'flappen te tappen' (Ergens moet Delft toch haar indruk achterlaten hihi). In ieder geval een unicum in mijn leven. Ondertussen was het al witte donderdag en begon de stad zich stilletjesaan aan't opmaken voor het paasfeest. Dus ik heb maar besloten tot vandaag te blijven, eens kijken hoe ze hier Pasen vieren en morgen verder te trekken. Zo, nu zijn jullie weer op de hoogte.
Besitos, Wim
Hola todos,
I've put some nice pic on the blog, but I didn't give any info or explination with them, so I'll do that right now. After crossing the border, I stayed in the bordertown for a day, yust to get a feeling of the 'new' countrty'. A day later I cycled towards Tupiza over the worst roads I've encountered so far. Arriving here, I booked a 4 day jeep excursion to the biggest salt flat in the world. With a very international group of 12 we took two jeeps through some breathtaking landscapes, saw flamengos and coloured lagunes. And ofcourse at night, we had a few little parties (hey, you all know me....) Especially the second night, with the birthday of one of the Argentinian girls we had a blast singin on the top of our voices amongst other songs 'La cucaracha' (for the lyrics, see the dutch version). All in all a lot of fun.
Once back in Tupiza, I diceded to go on a 5 day horsetrip. Yust me and my guide. And although it had been more than 15 years that I've been on the back of (or even near) a horse it all came back very quickly. So at the end of the first day, we were galloping into the town we would spend the night. When returning to Tupiza after those five days, I saw that I've pretty much spend the money I had and appearantly, i couldn't get some money in this town. So no other option than take the bus back to the bordertown, yust to get some money. A 4 hour bus ride yust to get money, a first in my life. By then the preparations for easter became obvious all over town, so i decided to stay here untill today. Tomorrow I'm gone. Well, that's the update.
Besitos, Wim
Saturday, April 07, 2007
Friday, April 06, 2007
Sunday, March 25, 2007
Tupiza
(for English, scroll down)
Hallo iedereen. Ik ben ondertussen toch al weer drie dagen in Bolivia, en wat is dit land verschillend van Argentinië!! Als eerste valt op hoeveel mensen (vooral de vrouwen) hier nog in traditionele klederdracht rondlopen. Ten tweede valt vooral de armoede erg op. Bijna alle huizen, vooral die in de dorpen, zijn nog echt van die lemen huisjes. Ook het verschil in prijzen valt serieus op, maar dan natuurlijk in de positieve zin. Deze avond heb ik gegeten en een frisdrankje gedronken voor nog geen 9 bolivianos, wat ongeveer neerkomt op 80 cent. Bijgevolg is het zeer goed mogelijk om hier rond te reizen op een (zeer) beperkt budget. Wat mij op dit moment zeer goed uitkomt. Een iets duurdere kwestie is de excursie die ik gepland heb voor morgen. Een vierdaagse rondrit in een jeep naar enkele gekleurde lagunes waar flamingos baden en naar de grootste zuitvlakte ter wereld (althans ik denk toch dat het de grootste is). Ik heb reeds wat foto's gezien en het belooft de moeite te worden. Ik doe jullie er zeker een verslag over. Tot dan,
Wim
Hello everybody. By now I've been in Bolivia for three days. There are some striking differences with Argentina. First of all, the people here and than mainly the women still walk around in the traditional wardrope. Second is the poverty. This country is clearly a lot poorer than Argentina. Most of the houses, especially in the small vilages are still adobe houses. This poverty on the other hand is, if you may say it like that, good for the travellers, cos it makes the country very cheap. Today I had a dinner for less than 9 bolivianos, which comes to about 1 dollar. This in huge contrast with the excursion I've planned for tomorrow. It will be a four day trip in a jeep, visiting some colored lagunes with flamingos and the big saltplaines they have around here. The photos I've seen so far were pretty impressive. I will keep you up to date. Till than,
Wim
Hallo iedereen. Ik ben ondertussen toch al weer drie dagen in Bolivia, en wat is dit land verschillend van Argentinië!! Als eerste valt op hoeveel mensen (vooral de vrouwen) hier nog in traditionele klederdracht rondlopen. Ten tweede valt vooral de armoede erg op. Bijna alle huizen, vooral die in de dorpen, zijn nog echt van die lemen huisjes. Ook het verschil in prijzen valt serieus op, maar dan natuurlijk in de positieve zin. Deze avond heb ik gegeten en een frisdrankje gedronken voor nog geen 9 bolivianos, wat ongeveer neerkomt op 80 cent. Bijgevolg is het zeer goed mogelijk om hier rond te reizen op een (zeer) beperkt budget. Wat mij op dit moment zeer goed uitkomt. Een iets duurdere kwestie is de excursie die ik gepland heb voor morgen. Een vierdaagse rondrit in een jeep naar enkele gekleurde lagunes waar flamingos baden en naar de grootste zuitvlakte ter wereld (althans ik denk toch dat het de grootste is). Ik heb reeds wat foto's gezien en het belooft de moeite te worden. Ik doe jullie er zeker een verslag over. Tot dan,
Wim
Hello everybody. By now I've been in Bolivia for three days. There are some striking differences with Argentina. First of all, the people here and than mainly the women still walk around in the traditional wardrope. Second is the poverty. This country is clearly a lot poorer than Argentina. Most of the houses, especially in the small vilages are still adobe houses. This poverty on the other hand is, if you may say it like that, good for the travellers, cos it makes the country very cheap. Today I had a dinner for less than 9 bolivianos, which comes to about 1 dollar. This in huge contrast with the excursion I've planned for tomorrow. It will be a four day trip in a jeep, visiting some colored lagunes with flamingos and the big saltplaines they have around here. The photos I've seen so far were pretty impressive. I will keep you up to date. Till than,
Wim
Thursday, March 22, 2007
La Quiaca
(for English, scroll down)
Hallo iedereen. Na een niet al te aangename busreis ben ik ondertussen aan het grensstadje La Quiaca aangekomen, aan de grens met Bolivia. Morgen steek ik de grens over. Hoop dat de mensen niet al te moeilijk gaan doen, want momenteel ben ik namelijk illigaal in het land. Mijn 90 dagen verblijfsvergunning zijn ondertussen al een week of twee verlopen, maar wat ik uit de verhalen heb opgemaakt moet dat normaal gezien geen enkel probleem geven (op een kleine boete na). Wat dan volgt weet ik nog niet, maar het zal in ieder geval heel anders zijn dan wat ik de afgelopen maand heb meegemaakt. Het cultuurverschil hier tov Mendoza is verbazend groot en het is serieus aanpassen, hoewel ik toch al in deze streek geweest ben. Hopelijk kan ik morgen eindelijk een kaart van Bolivia bemachtigen, en liefst ook een reisgids want momenteel zit ik nog volledig zonder info. Heb wel een redelijke kaart op internet gevonden en die dan ook maar deels uitgeprint, zodat ik toch een idee heb van waar de stadjes zich bevinden. Zoals in het begin van de reis zal het in het begin erg uitkijken en opletten worden. Op zich wel spannend na meer dan drie maanden rond te trekken in 'bekende' regionen. Ik hou jullie op de hoogte...
Wim
Hello everyone. After a not so pleasant and very hot bus ride I've arrived at the bordertown named La Quiaca
Hallo iedereen. Na een niet al te aangename busreis ben ik ondertussen aan het grensstadje La Quiaca aangekomen, aan de grens met Bolivia. Morgen steek ik de grens over. Hoop dat de mensen niet al te moeilijk gaan doen, want momenteel ben ik namelijk illigaal in het land. Mijn 90 dagen verblijfsvergunning zijn ondertussen al een week of twee verlopen, maar wat ik uit de verhalen heb opgemaakt moet dat normaal gezien geen enkel probleem geven (op een kleine boete na). Wat dan volgt weet ik nog niet, maar het zal in ieder geval heel anders zijn dan wat ik de afgelopen maand heb meegemaakt. Het cultuurverschil hier tov Mendoza is verbazend groot en het is serieus aanpassen, hoewel ik toch al in deze streek geweest ben. Hopelijk kan ik morgen eindelijk een kaart van Bolivia bemachtigen, en liefst ook een reisgids want momenteel zit ik nog volledig zonder info. Heb wel een redelijke kaart op internet gevonden en die dan ook maar deels uitgeprint, zodat ik toch een idee heb van waar de stadjes zich bevinden. Zoals in het begin van de reis zal het in het begin erg uitkijken en opletten worden. Op zich wel spannend na meer dan drie maanden rond te trekken in 'bekende' regionen. Ik hou jullie op de hoogte...
Wim
Hello everyone. After a not so pleasant and very hot bus ride I've arrived at the bordertown named La Quiaca
Wednesday, March 21, 2007
Eindelijk nog eens een update
(for English, scroll down)
Hallo iedereen, ik geef het grif toe, ik heb jullie in de steek gelaten de laatste drie weken. Maar ik beloof dat ik het vanaf nu weer geregeld ga bijhouden en een stukje schrijf wanneer ik kan, zelfs als ik er niet te veel zin in heb. De afgelopen drie weken heb ik dus in Mendoza doorgebracht en met spijt in het hart heb ik nu de stad verlaten (I'll be back). Ik ben nu onderweg naar Bolivia, een nieuw hoofdstuk in deze reis. Het zal waarschijnlijk een redelijke cultuurchock worden na een land als Argentinië. Op het zeer voorlopige programma staan nu de grootse zoutvlaktes te wereld, de meest gevaarlijke weg ter wereld en titicaca, het hoogste meer te wereld. Vele unieke dingen dus in dat land. Als ik alles op tijd geregeld krijg, vertrek ik morgen, waarschijnlijk met de bus tot aan het grensstadje en trek vanaf daar verder met de fiets. Hoe het zit met internetvoorzieningen daar weet ik uiteraard nog niet, maar ik hou jullie op de hoogte zodra ik kan.
kusjes
Wim
Hello everybody, don't shoot, don't shoot, I promise I'll be good and update my blog a bit more from now on. Or at least as much as possible. I've left Mendoza with pain in my hart and I'm heading towards Bolivia. It will probably be quite a different experience after my stay here in Argentina. For now, cause I haven't found a guide yet I've got a few things programmed. One of the first things will be the largest salt plains in the world. Then there is the most dangerous road in the world followed my the highest lake in the world, Titicaca. If everything goes well, I'm leaving tomorrow for the border and head into Bolivia on the bike. How the internetconditions are in Bolivia is still a riddle to me now, but I'll soon find out and let you know as soon as possible. Untill then...
kisses
Wim
Hallo iedereen, ik geef het grif toe, ik heb jullie in de steek gelaten de laatste drie weken. Maar ik beloof dat ik het vanaf nu weer geregeld ga bijhouden en een stukje schrijf wanneer ik kan, zelfs als ik er niet te veel zin in heb. De afgelopen drie weken heb ik dus in Mendoza doorgebracht en met spijt in het hart heb ik nu de stad verlaten (I'll be back). Ik ben nu onderweg naar Bolivia, een nieuw hoofdstuk in deze reis. Het zal waarschijnlijk een redelijke cultuurchock worden na een land als Argentinië. Op het zeer voorlopige programma staan nu de grootse zoutvlaktes te wereld, de meest gevaarlijke weg ter wereld en titicaca, het hoogste meer te wereld. Vele unieke dingen dus in dat land. Als ik alles op tijd geregeld krijg, vertrek ik morgen, waarschijnlijk met de bus tot aan het grensstadje en trek vanaf daar verder met de fiets. Hoe het zit met internetvoorzieningen daar weet ik uiteraard nog niet, maar ik hou jullie op de hoogte zodra ik kan.
kusjes
Wim
Hello everybody, don't shoot, don't shoot, I promise I'll be good and update my blog a bit more from now on. Or at least as much as possible. I've left Mendoza with pain in my hart and I'm heading towards Bolivia. It will probably be quite a different experience after my stay here in Argentina. For now, cause I haven't found a guide yet I've got a few things programmed. One of the first things will be the largest salt plains in the world. Then there is the most dangerous road in the world followed my the highest lake in the world, Titicaca. If everything goes well, I'm leaving tomorrow for the border and head into Bolivia on the bike. How the internetconditions are in Bolivia is still a riddle to me now, but I'll soon find out and let you know as soon as possible. Untill then...
kisses
Wim
Tuesday, March 06, 2007
Mendoza
(for English, scroll down)
Hallo iedereen, ik weet het, ik weet het... ik heb de blog de laatste tijd serieus verwaarloosd. Ik zit namelijk al meer dan een week in Mendoza en heb nog altijd niets over de stad op de blog gezet. Laat ik dan maar even iets over de sfeer van de stad schrijven. Eerst en vooral, Mendoza is de voornaamste wijnstad van Argentina dus heel de omgeving is bezaaid met wijngaarden. Bovendien is het ook een wintersportplaats, gezien de nabijheid van de Andes. Verder is het een grote stad in de zin dat het centrum redelijk uitgebreid is, met aan de randen talrijke grote 'suburbs' Het zorgt er voor dat je hier echt alles kan vinden wat je van een grote stad verwacht. Van disco's en cinema's tot ziekenhuizen en universiteiten. Langs de andere kant ademt de stad een zeer aangename, relaxte atmosfeer uit die veel weg heeft van een klein provinciaal stadje of een groot dorp. Aan de rand van de stad ligt een park groot genoeg om de hele dag in te wandelen of te sporten, met een mooie rozentuin. Redenen genoeg om hier even uit te rusten, want ondertussen staat er toch al 5012km op de teller. Hoe lang ik hier nog effectief ga blijven hangen is mij nog niet echt duidelijk, maar het zal toch minstens nog enkele dagen zijn. Ik hou jullie wel op de hoogte over wanneer de situatie verandert.
Groetjes,
Wim
Hi everyone. I know, I know, I've negelected the blog a bit the last week. I've been in Mendoza for over a week now. So let me describe the city somewhat. First of all it's a pretty big citty whith a relatively big town centre so you can find pretty much everything here you can expect from a big city, from discos to cinemas, from hospitals to universities. On the other hand there is a very relaxed atmosphere hanging around giving the town a small provincial town feel. At the edge of town there's a nice park large enough to wander around all day including a beautiful rose garden. All reason enough to hang out here for a while since by now I've cycled 5012km. I will let you know if the situation changes, untill than...
Greetings from Mendoza
Wim
Thursday, March 01, 2007
Ishigualasto
(for English, scroll down)
Hallo iedereen,
over dit stukje weinig te vertellen. Gewoon de volgende dag doorgereden naar Ishigualasto (Valle de la luna) om nog maar eens (begint bijna saai te worden :-) ) enkele adembenemende landschappen te zien, waarvan ik jullie hier even een zeer korte samenvatting laat zien.
Hello everybody. Not that much to tell. Went on to Ishigualasto (Valle de la luna) to see once again (it's almost getting boring :-) ) some breathtaking landscapes. Here a very short summary.
kisses,
Wim
Tuesday, February 27, 2007
Naar en in Talampaya
photos 1 & 2: Quebrada de Miranda
photos
3 & 4: Talampaya
(for English, scroll down)
Hallo iedereen, het is weeral een kleine twee weken geleden dat ik jullie een update gegeven heb, maar dat zal niet gelegen hebben aan het niet proberen. Ik heb namelijk nogal wat kilometers afgelegd door redelijk onbewoond en onbeïnternet gebied. Ik heb wel de mogelijkheid gehad om zowel het Parque National de Talampaya en het Pque. Prov. de Ishigualasto te bezoeken. En vanaf daar ben ik dan ook maar in twee (uitleg volgt later) keer doorgereden naar Mendoza. Maar laat ik het maar weer eens chronologisch houden. Vanuit Chilecito ging het gestaag bergop door de quebrada (kloof) van Miranda gereden, van toch weer een 500m naar 2000m. Allemaal fijne ongeasfalteerde wegen. De volgende middag dan in Talampaya aangekomen waar de 5 uur durende excursie toch wel de rest van de middag in beslag nam. Fijn 'gezellig' met een redelijk gezet Frans koppel in een net iets te kleine jeep voor drie, zonder airco door de stoffige kloof rondhotsen. Wel zeer indrukwekkende natuur. Een kloof van om en bij de 140m hoog, op plaatsen niet breder dan enkele tientallen meters. s' Avonds dan rustig het tentje opgezet in wind met kwasie stormkracht, zodanig dat de tent zelfs half was gaan vliegen. Maar het koelde heerlijk af, heb een van de eerste keren effectief IN de slaapzak geslapen en een heerlijke nachtrust. Aangezien ik geen brood meer had de volgende ochtend maar weeral eens pasta gegeten en op weg naar Ishigualasto (Valle de la luna).
Hello everybody, two weeks since I've kept you updated. Not my fault, went trhough some pretty isolated regions, without internet. And I did seem to get some more kms on the cycling computer. I've had the possibility to visist both Valle de la luna and Talampaya. Leaving Chilecito it went steadily uphill from 500m to 2000m through the quebrada (gorge) of Mirinda over nice ripio road. Next day I arrived at Talampaya and got cramped in between some not te slim French people in a small hot jeep, ready to visit the park. The excursion pretty much occupied me for the rest of the day, leading through a 140m high canyon, sometimes no wider than some dozens of meters. At night wile pitching the tent, it nearly flew away. The night was nice and shilly and i actually sleeped inside the sleeping bag. The next morning after a breakfast of pasta i headed towarsd Ishigualasto (Valle de la luna)
Wim
Naar en in Talampaya
photos 1 & 2: Quebrada de Miranda
photos
3 & 4: Talampaya(for English, scroll down)
Hallo iedereen, het is weeral een kleine twee weken geleden dat ik jullie een update gegeven heb, maar dat zal niet gelegen hebben aan het niet proberen. Ik heb namelijk nogal wat kilometers afgelegd door redelijk onbewoond en onbeïnternet gebied. Ik heb wel de mogelijkheid gehad om zowel het Parque National de Talampaya en het Pque. Prov. de Ishigualasto te bezoeken. En vanaf daar ben ik dan ook maar in twee (uitleg volgt later) keer doorgereden naar Mendoza. Maar laat ik het maar weer eens chronologisch houden. Vanuit Chilecito ging het gestaag bergop door de quebrada (kloof) van Miranda gereden, van toch weer een 500m naar 2000m. Allemaal fijne ongeasfalteerde wegen. De volgende middag dan in Talampaya aangekomen waar de 5 uur durende excursie toch wel de rest van de middag in beslag nam. Fijn 'gezellig' met een redelijk gezet Frans koppel in een net iets te kleine jeep voor drie, zonder airco door de stoffige kloof rondhotsen. Wel zeer indrukwekkende natuur. Een kloof van om en bij de 140m hoog, op plaatsen niet breder dan enkele tientallen meters. s' Avonds dan rustig het tentje opgezet in wind met kwasie stormkracht, zodanig dat de tent zelfs half was gaan vliegen. Maar het koelde heerlijk af, heb een van de eerste keren effectief IN de slaapzak geslapen en een heerlijke nachtrust. Aangezien ik geen brood meer had de volgende ochtend maar weeral eens pasta gegeten en op weg naar Ishigualasto (Valle de la luna).
Hello everybody, two weeks since I've kept you updated. Not my fault, went trhough some pretty isolated regions, without internet. And I did seem to get some more kms on the cycling computer. I've had the possibility to visist both Valle de la luna and Talampaya. Leaving Chilecito it went steadily uphill from 500m to 2000m through the quebrada (gorge) of Mirinda over nice ripio road. Next day I arrived at Talampaya and got cramped in between some not te slim French people in a small hot jeep, ready to visit the park. The excursion pretty much occupied me for the rest of the day, leading through a 140m high canyon, sometimes no wider than some dozens of meters. At night wile pitching the tent, it nearly flew away. The night was nice and shilly and i actually sleeped inside the sleeping bag. The next morning after a breakfast of pasta i headed towarsd Ishigualasto (Valle de la luna)
Wim
Tuesday, February 13, 2007
foto's Amaicha naar Belen
photo 1: the R40 feeling, it yust keeps going on...photo 2: that's the way we cross a river, yust ride through it
photo 3: piece of the ripio
Chilecito (La Rioja)
(for English, scroll down)
Hallo, twee dagen van Belen naar Chilecito, bijna 240km van centrum naar centrum met hier en daar klein omwegje. En veeeel wind, maar dat zal waarschijnlijk alleen maar erger worden naarmate ik meer naar het zuiden trek. Maar het zou wel weer eens fijn worden als de wind eens langs achter zou komen inplaats van steeds op kop. Had gisteren twee km wind langs achter en haalde toen onmiddelijk 50km per uur, terwijl het kleine stukje afdaling wat ik had aan 18km per uur ging, met serieus trappen! (wind tegen). Zegt wel iets over de windsterkte. Wel grappig was dat ik in dat kleine stukje aan 50 per uur commentaar kreeg van een buschauffeur dat hij er niet langs kon als ik aan die snelheid reed! Heb mij vandaag een dagje rust ingelast en morgen vertrek ik richting de parken, 450/500km tot in San Juan waarna ik ongetwijfeld weer prachtige foto's ga hebben. Blijven kijken dus!
Hey, two days from Belen to Chilecito, 240k door to door. And a lot of wind, which probably only will get worse as I travel south. But It would be nice if for once it would blow in my favour instead of continuously trying to blow the eyebrows of my face. The 2k I had the wind blowing from the back I immideately reached 50km an hour and had an angry busdriver on my back complaining he couldn't pass while i was riding that fast. Today I'm taking a day of rest and tomorrow I'll head towards the parks, and San Juan 450/500km further down the road. After that I'll have some great pictures to show you, I'm sure of that. Keep tuned!
Hallo, twee dagen van Belen naar Chilecito, bijna 240km van centrum naar centrum met hier en daar klein omwegje. En veeeel wind, maar dat zal waarschijnlijk alleen maar erger worden naarmate ik meer naar het zuiden trek. Maar het zou wel weer eens fijn worden als de wind eens langs achter zou komen inplaats van steeds op kop. Had gisteren twee km wind langs achter en haalde toen onmiddelijk 50km per uur, terwijl het kleine stukje afdaling wat ik had aan 18km per uur ging, met serieus trappen! (wind tegen). Zegt wel iets over de windsterkte. Wel grappig was dat ik in dat kleine stukje aan 50 per uur commentaar kreeg van een buschauffeur dat hij er niet langs kon als ik aan die snelheid reed! Heb mij vandaag een dagje rust ingelast en morgen vertrek ik richting de parken, 450/500km tot in San Juan waarna ik ongetwijfeld weer prachtige foto's ga hebben. Blijven kijken dus!
Hey, two days from Belen to Chilecito, 240k door to door. And a lot of wind, which probably only will get worse as I travel south. But It would be nice if for once it would blow in my favour instead of continuously trying to blow the eyebrows of my face. The 2k I had the wind blowing from the back I immideately reached 50km an hour and had an angry busdriver on my back complaining he couldn't pass while i was riding that fast. Today I'm taking a day of rest and tomorrow I'll head towards the parks, and San Juan 450/500km further down the road. After that I'll have some great pictures to show you, I'm sure of that. Keep tuned!
Saturday, February 10, 2007
Belen
(for English, scroll down)
Hallo iedereen,
het is weer al een tijdje geleden dat ik de blog heb kunnen updaten en dat lag vooral aan de zeer slechte internetverbinding die ze hier in dit dorpje hebben. Ik zit hier namelijk vast. Al 5 dagen! De afgelopen anderhalf week waren namelijk niet de meest leuke. Het begon toen ik in Cafayate vertrokken ben, met een serieuze buikpijn. Vanaf daar ben ik dan naar het volgende dorpje gereden 70km verder. Daar ben ik dan toch wel echt een dag in bed moeten blijven liggen want de buikpijn werd alleen maar erger. Na die dag rust ging het dan wat beter en ben ik vertrokken voor twee dagen fietsen naar dit dorpje, Belen genaamd. En de eerste dag was redelijk saai. Echt niks te zien en de buikpijn nam elk uur een beetje toe. De volgende dag was gewoonweg vreselijk. De weg (ongeasfalteerd) was in zeer slechte staat, ze waren over heel het traject aan het werken (wat absoluut niet positief is voor de conditie van de wegen) en het waaide zeer hard wind op kop. Het was als door een zandstorm rijden. En hoewel ik het rustig aan deed, hebben toch beide bagagedragers het begeven. Zo erg dat er echt niets meer aan te doen was. Ik heb hier dan ook een ijzerboer opgezocht en plannen gegeven om mij nieuwe bagagedragers te fabriceren. Drie maal overgedimensioneerd, ik zou er geen problemen meer mee mogen hebben in de toekomst. Maar zoals dat hier in Argentinië een beetje de levensfilosofie is, zijn ze steeds 'mañana' klaar. En daar ben ik dus nu op aan't wachten, al 4 dagen. Normaal gezien zouden ze vandaag klaar moeten zijn, maar als dat niet lukt ben ik hier dus pas dinsdag weg. Dus hoop maar samen met mij dat ik vanavond nieuwe bagagedragers heb en dat ik morgen terug op de fiets kan stappen, op weg naar wat volgens de foto's op het internet een paar zeer indrukwekkende nationale parken zijn. Zie www.talampaya.com en www.welcomeargentina.com/paseos/valle_luna/index.html
Hello everybody,
It's been a while, hasn't it? Blame it on the internetconnection in this hellhole. I'm stuck here, doing nothing but waiting for new luggage carriers. Mine broke on the way over here during the worst day of the trip so far. Dust, hole lot of wind and a very bad road made me thinking more than once: Why the f*ck am I doing a trip like this? A belly ache that was molesting me didn't quite add to the enjoyment and it even arranged a resting day for me, one day after Cafayate and only 70k further down south. After that forced day of rest, I continued south with first a very boring day and than the day from hell. And the guy that's fabricating the new luggage carriers lives his live according to the South American philosophy of 'mañana' so I keep hoping they'll finally be ready today so I can continue my trip. It will take me through some national parks which I think will be well worth the visit. Look them up at www.talampaya.com and www.welcomeargentina.com/paseos/valle_luna/index.html . I'll keep you posted
Hallo iedereen,
het is weer al een tijdje geleden dat ik de blog heb kunnen updaten en dat lag vooral aan de zeer slechte internetverbinding die ze hier in dit dorpje hebben. Ik zit hier namelijk vast. Al 5 dagen! De afgelopen anderhalf week waren namelijk niet de meest leuke. Het begon toen ik in Cafayate vertrokken ben, met een serieuze buikpijn. Vanaf daar ben ik dan naar het volgende dorpje gereden 70km verder. Daar ben ik dan toch wel echt een dag in bed moeten blijven liggen want de buikpijn werd alleen maar erger. Na die dag rust ging het dan wat beter en ben ik vertrokken voor twee dagen fietsen naar dit dorpje, Belen genaamd. En de eerste dag was redelijk saai. Echt niks te zien en de buikpijn nam elk uur een beetje toe. De volgende dag was gewoonweg vreselijk. De weg (ongeasfalteerd) was in zeer slechte staat, ze waren over heel het traject aan het werken (wat absoluut niet positief is voor de conditie van de wegen) en het waaide zeer hard wind op kop. Het was als door een zandstorm rijden. En hoewel ik het rustig aan deed, hebben toch beide bagagedragers het begeven. Zo erg dat er echt niets meer aan te doen was. Ik heb hier dan ook een ijzerboer opgezocht en plannen gegeven om mij nieuwe bagagedragers te fabriceren. Drie maal overgedimensioneerd, ik zou er geen problemen meer mee mogen hebben in de toekomst. Maar zoals dat hier in Argentinië een beetje de levensfilosofie is, zijn ze steeds 'mañana' klaar. En daar ben ik dus nu op aan't wachten, al 4 dagen. Normaal gezien zouden ze vandaag klaar moeten zijn, maar als dat niet lukt ben ik hier dus pas dinsdag weg. Dus hoop maar samen met mij dat ik vanavond nieuwe bagagedragers heb en dat ik morgen terug op de fiets kan stappen, op weg naar wat volgens de foto's op het internet een paar zeer indrukwekkende nationale parken zijn. Zie www.talampaya.com en www.welcomeargentina.com/paseos/valle_luna/index.html
Hello everybody,
It's been a while, hasn't it? Blame it on the internetconnection in this hellhole. I'm stuck here, doing nothing but waiting for new luggage carriers. Mine broke on the way over here during the worst day of the trip so far. Dust, hole lot of wind and a very bad road made me thinking more than once: Why the f*ck am I doing a trip like this? A belly ache that was molesting me didn't quite add to the enjoyment and it even arranged a resting day for me, one day after Cafayate and only 70k further down south. After that forced day of rest, I continued south with first a very boring day and than the day from hell. And the guy that's fabricating the new luggage carriers lives his live according to the South American philosophy of 'mañana' so I keep hoping they'll finally be ready today so I can continue my trip. It will take me through some national parks which I think will be well worth the visit. Look them up at www.talampaya.com and www.welcomeargentina.com/paseos/valle_luna/index.html . I'll keep you posted
Thursday, February 01, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)
