First trip through the Andes, day 3

(for English, scroll down)
photo's: 1) Vecuña
2) general view R40
3) general view + lamas
4) general vies




Wat een vreselijk dag was dit zeg! Het zou nog zo'n 35km zijn naar het volgende echte dorpje. Niet veel meer dan twee uur fietsen zou je denken (althans dat dacht ik dan toch). Viel dat even vies tegen. Door het feit dat ik daar min of meer door een woestijn aan het fietsen was, lag de weg voor die 35 km bedekt met een dikke laag fijn zand. Bedenk maar dat het fietsen is zoals over een zandstrand. Met al de bagage die ik met me meedraag was dat dus absoluut geen gemakkelijke taak. Ik raakte continu vast in het zand. Heb geprobeerd recht door de woestijn te fietsen en mij niks meer van de weg aan te trekken, heb stukjes gewandeld en ben zelfs voor de eerste keer deze trip gevallen (bijna vanuit stilstand, niet uit de pedalen geraakt, pardoes de grond op). In ieder geval, wat ik ook probeerde, snel vooruit ging het niet. Het heeft mij dan ook bijna 5 uur geduurd voor ik in het volgende dorpje aanbelande, nl. San Antonio de los Cobres. Ik was eerst van plan van mij daar nieuw water te kopen en dan rustig nog zo'n 30km verder te rijden naar het volgende dorpje dat op de kaart stond. Ik had daar echter zo veel bekijks (niet noodzakelijk in de positieve zin) dat ik snel doorgereden ben met nog ongeveer een liter water bij me. Dacht voor nog zo'n 30km moet dat geen probleem geven. Echter die volgende 30km waren niet veel beter dan de voorgaande 30km en bovendien was er dan ook nog eens een zeer sterke wind tegen komen opzetten. Ik heb gereden tot ik echt niet meer kon en hoewel ik wist dat ik zeer dicht bij het volgende dorpje moest zijn heb ik op een gegeven moment toch maar besloten van de tent neer te zetten en de dag te beïndigen. En dat terwijl ik op dat moment nog maar een kwart liter water tot mijn beschikking had. Lang niet genoeg om mijn dorst te lessen, laat staan om te koken. Ik heb nog een auto tegen kunnen houden om daar een half litertje water van te schooien, maar dat was eigenlijk zelfs niet voldoende. In ieder geval heb ik met het water wat ik toen had nog even een soepje gekookt en dit opgegeten met wat steenhard brood dat ik nog had. Toen ik dan een uur of twee later in mijn tent lag te kreperen van de dorst heb ik even alle basisregels van de survival aan mijn laars gelapt. Waar ik namelijk de tent neergezet had was aan de rand van waar normaalgezien een riviertje stroomt. Maar op dit moment stroomde daar helemaal geen water, maar er waren nog wel een paar plassen (zeer helder) water te vinden. Ben uiteindelijk na lang twijfelen maar opgestaan en heb daar een half litertje water uit een van de plassen gaan halen. En zonder te koken (wat basisregel nr 1 is) maar met wat waterzuivering heb ik mij dat half litertje toch maar met veel smaak naar binnen laten glijden. Met de gedachte, ach, 4000m hoog, in de Andes, ver van alles verwijderd, hoe vervuild kan het zijn? En gelukkig heb ik er de komende dagen ook helemaal niks last van ondervonden, dus blijkbaar waren de veronderstelling toch niet zo uit de lucht gegrepen.





(English version will follow as soon as I've got some more time to write)